A celebración do Samaín, a versión celta do día de defuntos, venceu este ano ao Halloween grazas ao apoio institucional, posto que a maioría dos concellos e a Deputación organizaron esta celebración. Ademais, a asociación de veciños Castrillón-Urbanización Soto Iar e o centro Juan Fernández Latorre iluminaron o barrio colgando cabazas nas xanelas das casas que os propios pequenos elaboraron.

Aínda que era a primeira vez que se facía, foi un éxito, así que os organizadores da iniciativa aseguran que tratarán de recuperar esta tradición, que sostén que a noite anterior ao 1 de novembro a xanela que separa o mundo dos vivos e os mortos desaparece.

Podes ler o artigo do ano pasado premendo na ligazón: O Samaín recupera terreo en toda Galiza fronte ao Halloween

www.lavozdegalicia.es

O Samaín xa é maior de idade

Fai 18 anos a Rafael López Loureiro, investigador e promotor da Asociación de Amigos do Samaín de Cedeira, sorprendeulle a súa filla ao chegar do colexio cunha cabaza de Halloween. Ese día, deuse conta de que había que reivindicar as esencias celtas do Samaín. Él, xunto a un grupo de amigos, Antón Labraña, Emilio Ramonde, Vicente Loureiro e José Luis Vergara Rei (actual alcalde do municipio) puxeron os cimentos dunha festa profundamente arraigada en Cedeira. Mañá o Samaín cedeirense cumprirá a súa maioría de idade cunha celebración de medo. Xa desde as cinco da tarde, as pantasmas e os calabazudos pasearanse en penumbra pola vila para repartir sustos a torto e a dereito. López Loureiro confesa que, desde a primeira edición, a festa foi acollida polos veciños cos brazos abertos. ¿Cal é o segredo do éxito? «Trasladar as tradicións aos tempos actuais, saber combinar ou de antes e ou de agora», cóntame o investigador. A coincidencia, nas datas de celebración, co Halloween americano (que normalmente se desenvolve a noite do 31 de outubro) é pura casualidade. Rafael López explica que a primeira edición, alá polo 1989, tivo lugar a finais de novembro. O ano pasado, discorreu o día 10. «Todo depende de como coincidan as datas, se fai non tempo do outono», sinala. As xornadas previas ao día grande do Samaín dedícanse á confección dos traxes das pantasmas. De feito, onte, un grupo de cedeirenses afanábanse en coser os traxes de gala dos espíritos. Despedireime da forma que o farán as centos de persoas que mañá se darán cita na praza da Reitoral: «¿Que hai na praza? Papel de estraza. Cada un que se retire pra a súa casa».

Fálolles de Clean&Clean, unha marca de tinturerías presidida polo ferrolán Vicente Zaragoza, que está de parabén. Na XII edición dos Premios Nacionais de Franquía, outorgados pola Asociación Nacional de Franquiciadores, o Salón Internacional da Franquía e o Ministerio de Economía, Clean&Clean levou para casa o premio á franquía española con mellor proxección internacional. Vicente Zaragoza recolleu o galardón nunha gala que se celebrou en Valencia, e recordou que o labor internacional da súa franquía desenvolveuse nos últimos tempos en España, Venezuela, México, Portugal, Estados Unidos, Colombia, Brasil e Arxentina. O empresario ferrolán, que abriu a súa primeira tinturería na cidade naval en 1998, apostou forte polas novas tecnoloxías, de forma que os clientes poden recoller as súas pezas en caixeiros automáticos as 24 horas do día ou coñecer o proceso de limpeza da súa roupa a través de mensaxes no móbil. Virguerías tecnolóxicas que agradecen os usuarios. Arte con sabor a Ares. Termino esta Mirilla con outra ferrolá que triunfa, neste caso, no mundo da arte. Concretamente é aresana, aínda que traballa en Pontevedra, onde realiza dous cursos de doutoramento, tras terminar os seus estudos de Belas Artes. O proxecto artístico de María Covadonga Barreiro foi seleccionado para participar na décimo quinta edición do Salón Internacional do Gravado Estampa, que se celebrou en Madrid a pasada fin de semana. A moza aresana, de 23 anos, non se esperaba que a súa obra, que se titula Posibles e imposibles construcións dun mesmo, captase a atención do xurado do certame, «xa que se trata dunha convocatoria internacional, que permite presentarse a artistas de ata 40 anos de idade, que obviamente teñen máis experiencia». O tema que Covadonga trataba de reflectir, a través da súa obra, era a procura da identidade dun mesmo. O proxecto consistiu nunha instalación fotográfica e unha performance, na que catro persoas simularon converterse en marionetas. Esta artista emprega diferentes medios de expresión, aínda que se centra sobre todo na fotografía. Acábaseme o espazo, así que mañá máis e mellor...

www.lavozdegalicia.es