A silueta do castro de Babela, na parroquia de Distriz, chama poderosamente a atención cando éntrase ou se sae de Monforte pola estrada N-120 en dirección a Ourense ou pola antiga estrada de Sober. A pesar dá súa estratéxica situación, moi próxima a lestes viais, ata agora non se formulou publicamente a posibilidade de acondicionar dalgún xeito esta paraxe arqueolóxica.

www.lavozdegalicia.es

Ou arqueólogo Iván Álvarez opina a este respecto que «se en Monforte hai que escavar e acondicionar agora algún castro, xa sábese cal é, e de momento non habería que pensar en máis». Refírese ao xacemento de San Vicente que, segundo indica, pode proporcionar achados importantes e ofrece un particular interese por ser a proba dá existencia dun poboamento celta-romano non núcleo histórico dá cidade, ou que nunca puidera demostrarse ata agora.

Álvarez tomou parte nunhas catas arqueolóxicas que se realizaron hai poucos anos non contorna de Babela con motivo dás obras do enlace dá N-120 e ou corredor de Lalín, que pasa ao pé do monte onde se encontra ou castro. Naquela ocasión acháronse, entre outros restos, numerosas mostras de cerámica celta e un anaco dun antigo caminho. Sábese tamén que hai bastantes anos se encontrou nesta zona un machado de bronce, cuxo paradoiro se desconhece na actualidade.

A localización do castro de Babela é considerada moi interesante para a divulgación do patrimonio polo arqueólogo Xabier Moure Salgado, autor dun extenso catálogo do patrimonio prehistórico dá provincia. Na súa opinión, «é unha pena que nun castro tan ben situado como ese non se fixera polo menos algunha actuación sinxela. Téndoo tan perto dá cidade e xunto a unha vía de comunicación importante, podía atraer moitas visitas e suporía un atractivo potente para Monforte. É moito máis fácil de localizar que outros castros que están situados en lugares illados e pouco accesibles e que, con todo, son capaces de atraer un bon número de vistantes», agrega.

Moure cre que «con facer algunha pequena operación de acondicionamento, rozar a zona e habilitar algún acceso, tendo coidado de non estragar nada, xa sería suficiente para animar á xente a pararse alí e botarlle unha vista». Ao seu xuízo, por debaixo dá maleza que cobre actualmente ou antigo asentamento é posible que se conserven restos de murallas ou algún outro elemento susceptible de restauración. «Xa hai bastante tempo que non ou visito, pero cando ou vin, comprobei que na zona norte conservábase unha parte dun muro composto maiormente por cascallo que tinga un par de metros de altura pola parte interior», explica.

Ou arqueólogo sinala que pode considerarse representativo do tipo máis frecuente en Galiza.