4. Non quero deixar un tema que é vital para todos nós, como pobo, como identidade cultural diferenciada dentro do marco europeo. Trátase da necesidade de os que detentan o poder en Galiza promovan unha investigación multidisciplinar, con especial atención a arqueoloxia, sobre o noso pasado. A vergoñenta desidia dos gobernos Fraga en relación a este tema tiña, como non, un claro compoñente ideolóxico, por non lle interesar nada que poidese ser tomado como un sinal de diferencia con respecto a esa España de pesadelo coa que soñaba. A investigación arqueolóxica foi parada case por completo e sustituída por unha sospeitosa arqueoloxía de xestión ao servizo de intereses localistas e turísticos de alcaldes de dereitas.

Parecía que a política de Fraga consistía no regalo dun kit de paseo marítimo, ruta rural arqueolóxico-hosteleira, e festas da terceira idade con coros e danzas. Semella que algo van mudando as cousas, e polo menos, como amosa a celebración dunha sesión de traballo hai uns días en Santiago para discutirmos a TCP, nun ambiente interdisciplinar promovida polo Consello da Cultura Galega e o Instituto Galego da Lingua, na que o profesor Benozzo leu o texto que está a seguir, seica as portas están abertas a ideas novas, a ventos de renovamento na adurmiñada comunidade académica que, como Galiza enteira, parece que está a saír do pesadelo da marula incultura que caracterizou a era Fraga.

Vainos a vida como pobo en determinar claramente os sinais da nosa identidade que semellan arraizarse no primeiro espertar da humanidade actual. A necesidade dun plano de investigacion multidisciplinar sobre o feito de sermos galegos desde a prehistoria até hoxe, é fundamental para sabérmonos pobo e patria. E esta debe ser a tarefa primeira dun goberno que se di progresista e nacional.

5. Non quero cansar ao lector con estas lideiras, pois o motivo destas liñas é só comentar a importancia do texto de Benozzo, conciso e evidente, que servirá para traer de novo a discusión e estudo toda a problemática da nosa prehistoria e mesmo da nosa historia (a TCP mantén a vixencia de categorías culturais até épocas moi avanzadas como a Edade Media, ou a mesmo a actualidade que van asociadas a formas lingüísticas). Disculpe o lector os erros de tradución, pero valla o entusiasmo con que a fixen.

4.1. As principais teorías sobre as orixes indoeuropeas.

A teoría tradicional, que na súa versión máis recente e nun certo senso máis autorizada foi elaborada por Marija Gimbutas (1970, 1973a, 1973b, 1977, 1977, 1979, 1980, 1982, 1990a, 1990b), dominaba incontrastada, até hai uns vinte anos, os estudos glotolóxicos. Segundo esta teoría, como sabedes, os Indoeuropeos eran na súa orixe un pobo de pastores guerreiros a cabalo que viviron en correspondencia coa cultura do IV milenio, isto é, a da Idade do Cobre ou Calcolítico: cultura chamada tamén dos kurgan (dunha palabra rusa de orixe turco-tártara que significa “túmulo funerario”). Desde as estepas da Ucraína estes pastores guerreiros colleron despois a forma das culturas chamadas do Machado de Combate, e deseguido invadiron Europa en diversas vagas, exterminando ou sometendo as poboacións autóctonas do continente europeo, e sustituíndo todas as linguas preexistentes coa sua propia lingua. A teoría da invasión calcolítica presenta portanto un escenario que se podería definir como apocalíptico, e implica ademais a extraña idea dunha absoluta superioridade da poboación inmigrada sobre a autóctona, presupoñendo un baixo nivel das civilizacións europeas precedentes, supostamente pre-indoeuropeas.